Chapter 3

Spojrzałam na zegarek wiszący na wprost mojego łóżka. Cholera! W pół do ósmej. Pobiegłam do łazienki i wzięłam szybki prysznic. Umyłam zęby, rozczesałam włosy i wbiegłam powrotem do sypialni. Wyszukałam w walizce jakiś ubrań. Mam! Wyciągnęłam białą koszulkę i czarne rurki.  Włożyłam na siebie wybrane rzeczy, chwyciłam torbę i pędem zbiegłam na dół. Założyłam białe convers’y i wyszłam. Wyciągnęłam telefon i sprawdziłam która godzina. Mam dziesięć minut na dotarcie i najgorsze jest to że nie wiem gdzie znajduje się budynek szkoły. Podeszłam do jakiejś młodej dziewczyny.

- Hej. – przywitałam isę z nią i zapytałam o drogę do szkoły. Okazało się, że ona chodzi do tej samej i będziemy w jednej klasie. Ugh, chociaż jedna normalna osoba. Całą drogę rozmawiałam z nowo poznaną Nelly McKenzie. Ma ona fioletowo różowe włosy i jest piosenkarką. Nie kojarzę jej. Chociaż może ją kiedyś widziałam w TV. Weszłam z nią do klasy i przywitałam się z nauczycielem angielskiego.

- Oo panna Dickinson. – profesor na mój widok uśmiechnął się szeroko.

- Dzień dobry panu. – przywitałam się raz jeszcze, choć nie wiem po co.

- Przedstawisz nam się? Chociaż jak się nazywasz i skąd do nas przyjechałaś. – powiedział i podszedł do mnie. Jak ja nienawidzę wymowy na środku klasy.

- No to nazywam się Emily Dickinson i przyjechałam tu z Bradford. To mogę już usiąść? – spytałam i odprowadziłam Nelly wzrokiem aż do jej ławki.

- Tak siadaj. Tam masz wolne miejsce. – oznajmił nauczyciel wskazując palcem ławkę stojącą na środku klasy. Podeszłam do nij i przywitałam się z moim ‘współlokatorem’.

- Hej. Emily. – powiedziałam i usiadłam na swoje krzesło.

- Siema. Wiem jak masz  na imię, słyszałem. – syknął przez zęby a przez moje całe moje przeszły ciarki.

- Sorry. Harry jestem. Możesz mówić mi Hazz. – oznajmił i wyciągną rękę w moją stronę.

*Harry’s pov

Czekaj, czekaj. Czy ja pozwoliłem jej mówić na siebie Hazz?

Uścisnęła moją rękę i uśmiechnęła się do mnie. Kolejna laska do wykorzystania. Oh, tak. Najlepiej zacząłbym od teraz, ale trzeba się opanować. Ogarnij się, Harry.

Przecież Hazz mogą mówić na mnie tylko moi przyjaciele. Muszę to jakoś odkręcić.

- Okej … Hazz. – powiedziała i wyciągnęła swoje książki kładąc je na biurko.

- Nie, nie mów tak na mnie. – Boże powiedziałem to… Mogłem się ugryźć w język przed wypowiedzeniem tego. Jest mi głupio. Ale nie mogę tego pokazać bo przecież jestem Harry Edward Styles. Oh, tak .

- Yyy… Okej. Jak chcesz. To Harry? – spytała i spojrzała na mnie. Ładne ma te o… Nie, nie, nie. Co się ze mną dzieje?

- Tak. Harry. – odpowiedziałem i odwróciłem głowę w drugą stronę.

Od razu po dzwonku szybkim krokiem wyszedłem z klasy i poszedłem do Louis’a.

- Człowieku. Mamy kolejną laseczkę. – powiedziałem uradowany, a na te słowa Will uśmiechnął się od ucha do ucha.

- Jak ma na imię? Jak wygląda? – spytał i gdy obejrzałem się zobaczyłem ją stojącą z Nelly pod oknem.

- Patrz tam stoi. Nazywa się Emily Dickinson. – odpowiedziałem i pokazałem mu ją.

- Uu stary. Niezła pamięć. Pierwsza laska o której tyle wiesz. – powiedział i klasnął w dłonie.

- Wiem jeszcze, że przyjechała tu z Bradford. – powiedziałem i walnąłem się w klatę jak ‘tarzan’.

- No, no. Należy ci się pochwała chłopcze. – oznajmił i odwrócił się do reszty chłopaków. Przeczesałem swoje włosy palcami i ruszyłem do Emily aby się do niej zbliżyć,  a później? Co będzie później to już wiemy wszyscy. 

--------------------------------------

No i jest rozdział TRZECI!! :*

Przepraszam, przepraszam, przepraszam. <333 Wybaczycie? :)

Jak myślicie co będzie dalej? Nie chodzi mi o następny rozdział tylko o wszystkie kolejne. 

Czy oni będą razem czy może coś innego? 

CZYTASZ = KOMENTUJESZ !!!!

P.S.

Rozdział dedykuję Natalii i Paulinie. Sorki, ze musiałyście czekać :*